Mercurocroom & Down to earth

Mercurocroom is een fictief archiefobject dat zich presenteert als een cryptische kaart van het zonnestelsel. Het lederwerk bevat een reeks QR-codes die verwijzen naar een digitaal corpus van gegevens, vermoedelijk afkomstig van een missie naar Mercurius. Volgens de hypothese die het werk voorstelt, bevatten deze gegevens ontbrekende informatie over kosmologische structuren en universele verbanden, geordend volgens hermetische principes.

De QR-codes zijn vandaag niet langer toegankelijk. De links zijn verdwenen, de informatie lijkt verloren. Wat ooit raadpleegbaar was, is gereduceerd tot een verzameling sporen zonder sleutel. Het werk confronteert de bezoeker met de vergankelijkheid van digitale technologie en de illusie van permanente opslag. Wat gebeurt er met kennis wanneer haar dragers verdwijnen? Wat blijft er over van een archief wanneer enkel de verwijzingen nog bestaan?

Tussen speculatie, document en mythe functioneert Mercurocroom als een artefact uit een onzekere toekomst: een overblijfsel van een systeem dat beweerde de orde van het universum te ontsluiten, maar waarvan de betekenis inmiddels ontoegankelijk is geworden.

Down to earth

Down to earth, ontstond uit een gevonden stoel dat op straat werd achtergelaten. Door de stoel letterlijk te halveren, wordt een alledaags symbool van comfort gereduceerd tot zijn minimale vorm. Het werk vertrekt vanuit een persoonlijke ervaring van vrijwillige soberheid en stelt de vraag hoe we omgaan met verlies, beperking en herverdeling.

De helft die ontbreekt verdwijnt niet, maar wordt denkbeeldig teruggegeven aan een groter geheel. Wat overblijft is een bruikbaar fragment: een voorstel voor een toekomst waarin comfort niet langer vanzelfsprekend is, maar bewust wordt gedeeld, verminderd of heruitgevonden.