Gilles Dusong (°1995) geniet ervan zich door liminale ruimtes te bewegen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Zijn sculpturen doen denken aan vreemde machines om in te leven, of om door ruimte en tijd te reizen. Hun afzonderlijke onderdelen lijken op mechanische componenten; samengebracht tot ingenieuze, vaak symmetrische structuren roepen ze modulaire woonvormen op uit retrovisies van de toekomst van de mensheid.
Gilles speelt met hun schaal en plaatst ze in dubbelzinnige contexten. Op nachtelijke stranden of tussen waterplanten. Daardoor krijgen ze verhalen, een gevoel van avontuur en zelfs de uitstraling van een nieuwe soort natuur. Dat is paradoxaal, aangezien Gilles’ sculpturen worden gemaakt zonder de aanraking van een mensenhand. Daartegenover staan zijn potloodtekeningen, die uiterst zorgvuldig met de hand zijn vervaardigd, maar toch een sculpturale rigiditeit. Zijn tekeningen tonen, elk op hun eigen manier, de vreemde randen van onze beleefde wereld: nachtelijke landschappen, periferieën en activiteiten aan de grens van het zichtbare.
In zijn werk verbindt Gilles het heden met een toekomst die getint is door het verleden. En laat hij ons nadenken over de vraag hoe menselijk die toekomst zal blijven. Het wit en zilver van zijn sculpturen dragen een zekere onschuld in zich… of is het juist de kleur van vervreemding?